STOP POŻAROM TRAW

     Przełom zimy i wiosny to okres, w którym wyraźnie wzrasta liczba pożarów traw na łąkach i nieużytkach rolnych. Taka sytuacja związana jest z wypalaniem suchych traw i pozostałości roślinnych. Obszary zeszłorocznej wysuszonej roślinności są doskonałym materiałem palnym, co w połączeniu z nieodpowiedzialnością ludzi skutkuje gwałtownym wzrostem pożarów. Za większość pożarów traw odpowiedzialny jest człowiek.
W roku 2017 na terenie powiatu będzińskiego odnotowano ogółem 2420 interwencji, z których 825 stanowiły pożary, a blisko połowa bo aż 386 zdarzeń to pożary traw.

Ilość pożarów traw w poszczególnych gminach przedstawiała się następująco:
Lp. Nazwa Gminy Ilość pożarów traw
1.   Bobrowniki     89
2.   Będzin             65
3.   Czeladź           50
4.   Mierzęcice      18
5.   Psary               69
6.   Siewierz          32
7.   Sławków           7
8.   Wojkowice      64

Niestety, wśród wielu ludzi nadal panuje mylne przekonanie, że wypalanie suchej trawy użyźni w naturalny sposób glebę, co spowoduje szybszy i bujniejszy wzrost młodej trawy. Skutek tych działań jest zupełnie odwrotny, w trakcie niewielkiego pożaru do atmosfery emitowanych jest wiele szkodliwych dla człowieka związków, ponadto na skutek oddziaływania ognia i wysokiej temperatury giną wszelkie mikroorganizmy odgrywające bardzo ważną rolę w ekosystemie. W trakcie pożaru śmierć lub obrażenia mogą ponieść zarówno ludzie jak i zwierzęta.

Powyższe argumenty to niektóre z wielu negatywnych aspektów wypalania traw. Ponadto wypalanie traw jest prawnie zabronione, informacje na ten temat znajdują się w następujących aktach prawnych:
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (Dz. U. 2013 r. poz. 627):
• art. 124: „Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych,
szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów”.
• art. 131: „Kto wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary – podlega karze aresztu albo grzywny”.
Ustawa z dnia 28 września 1991 roku o lasach (Dz. U. z 2015 r. poz. 2100):
• art. 30 ust. 3 pkt 3: „w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 metrów od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności: rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego, korzystania
z otwartego płomienia, wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych”.